شاید فکر کنید کشوری مثل نروژ که شبیه دهات می‌ماند و انقدر سرزمین یخ‌زده‌ای است که هیچ میوه‌ای در آن‌جا رشد نمی‌کند در حد این حرف‌ها نیست که بخواهد چیزی به بقیه دنیا یاد بدهد. اما جالب است بدانید که همین نروژی‌ها تا به حال ۲ بار رأی داده‌اند که نمی‌خواهند به اتحادیه اروپا بپیوندند.

همین نروژی‌ها روز ملی‌شان را بدون رژه ارتش برگزار می‌کنند، هر چند که عضو ناتو هستند. بجای این‌که مثل خیلی از کشورهای دیگر نظامیان‌شان را به رخ بقیه بکشند و پز جنگاور بودن اجدادشان را بدهند، در ۱۷ می، خیابان‌های‌شان پر می‌شود از آدم‌های شاد و بچه‌های خندان که لباس‌های سنتی نروژی پوشیده‌اند.

نکاتی که کم کم شروع به عجیب بودن می‌کنند این است که پلیس‌شان در حال عادی سلاح گرم حمل نمی‌کنند و مجازات اعدام هم برای هیچ کاری ندارند. کما این‌که چند سال پیش فردی در صحت کامل عقل ۷۰-۸۰ نفر جوان را کُشت و دادگاه او را به تحمل اشد مجازات که ۲۱ سال حبس بود محکوم کرد. ماجرا این‌جاست که نروژی‌ها اصلاً به “مجازات” اعتقاد ندارند و این دوره را دوره “احیاء” می‌نامند که در طی آن سعی می‌کنند فرد مشکل دار را برای بازگشت به جامعه آماده کنند.

برای این‌که بیشتر شاخ در بیاورید کافی است بدانید که برای اصلاح شدن فرد گذراندن کل دوره نیز اجباری نیست و اگر رفتار خوبی از خود نشان دهد بعد از ۱۰ سال می‌توانند به صورت مشروط او را از زندان آزاد کنند.

در واقع آن‌ها با همین‌ کار توانسته‌اند میزان جرم و جنایت را در کشورشان چنان پایین بیاورند که بر طبق آمار سر دستی (به جز موارد خاصی نظیر این‌که گفتیم) شاید هر سه سال یک‌بار هم هیچ قتلی در این کشورها رخ ندهد.

مجموعه این عوامل باعث شده است تا مردم اسکاندیناوی از نوع اداره کشورشان راضی باشند و سعادت‌مندترین مردم روی کره زمین لقب بگیرند.