ویزای کار کانادا برای ورزشکاران،‌ هنرمندان و پرستاران

 

 

اداره ی مهاجرت کشور کانادا اخیرا تمایل به جذب مهاجر نشان داده است. قبلا سیستم اسکیلد ورکر شبیه سیستم مهاجرتی استانی بود که براساس لیست مشاغلی که مورد نیاز استان بود کار می کرد ولی از سال 2015 گروه های شغلی اعلام شد و در صورتی که شغل شما در یکی از گروه های شغلی قرار بگیرد شما می توانید از طریق برنامه ی مهاجرتی اسکیلد ورکر اقدام کنید. این برنامه تغییرات جزیی داشته است از جمله تغییر امتیاز اختصاص داده شده به داشتن پیشنهاد شغلی از کارفرمایی در کانادا ولی به روال قبلی خود در جریان بوده است.

شرکت در برنامه ی مهاجرتی اسکیلد ورکر مستلزم این است که در یکی از مشاغل زیرمجوعه ی گروه های شغلی سابقه کار داشته باشید. در این سیستم دو مرحله امتیازبندی وجود دارد. در این برنامه ی مهاجرتی شخص متقاضی باید از 100 امتیاز حداقل 67 امتیاز را بدست بیاورد. از فاکتور های مهم در سیستم اسکلید ورکر سن سابقه کار نمره ی زبان و میزان تحصیلات و… است.

در این سیستم فرد متقاضی باید حداقل یک سال در ده سال گذشته سابقه ی شغلی داشته باشد. صرفا سابقه کار کافی است و لزومی به رد شدن بیمه برای فرد متقاضی نیست. البته شرکت باید روزنامه رسمی، جواز کسب و وبسایت داشته باشد.

برای اثبات تسلط لازم و کافی بر زبان شخص باید دارای CLB 7 یا آیلتس 6 باشد.

هر چه فاکتورهای دیگر پایین تر باشد نمره ی زبان تعیین کننده تر می شود. براساس نمره زبانی که دارید باید اطلاعات را در فرم درخواست وارد کنید نه نمره ای که تصور می کنید خواهید گرفت. البته نمره ی زبان را در صورت تغییر در آزمون مجدد می توان در فرم درخواست آپدیت کرد.

در سیستم CRS  شخص سابقه کارش را در سه سال گذشته وارد می کند. داشتن سابقه کار 30 ساعت در هفته در سیستم CRS فول تایم محسوب می شود و بیشتر از آن امتیاز خاصی به حساب نمی آید.

داشتن پیشنهاد شغلی از کارفرمایی در کانادا در این سیستم 15 امتیاز دارد. این موضوع سختی ها و پیچیدگی های خاص خود را دارد چون کارفرما باید ثابت کند از کانادا نتوانسته نیروی کار مورد نظر خود را پیدا کند.

داشتن مدرک فرانسه نیز می تواند تاثیر گذار باشد. سابقه ی تحصیل یا کار در کانادا نیز دارای امتیاز است. سابقه ی کار ضمن تحصیل در کانادا در صورت دریافت حقوق و بودن آن شغل در گروه مشاغل در نظر گرفته می شود.

سابقه ی شغلی فرد متقاضی لزومی ندارد در زمینه ی تحصیلات باشد بلکه فقط  آن شغل باید در گروه مشاغل آمده باشد.

هر دو هفته یک بار از متقاضیان این سیستم مهاجرتی انتخاب می شود.

بعد از کرونا و واکسن زدن متقاضیان بیشتری انتخاب خواهند شد و به احتمال زیاد برنامه های مهاجرتی جدیدی معرفی شود.

  • کسانی که توسط برنامه های استانی اقامت کانادا را می گیرند بنا به قوانین مهاجرتی همان استان باید چند سالی در آن استان سکونت داشته باشند. تعداد سال های سکونت درهراستان با دیگری متفاوت است.
  • داشتن پیشنهاد شغلی از کارفرمایی در کانادا برای شرکت در این برنامه ی مهاجرتی اجباری نیست.
  • برای ویزای کاری باید آیلتس جنرال داشته باشید.
  • اخیرا شانس گرفتن ویزای دانش آموزی متاسفانه بسیار کم شده است.
  • اشخاصی که سابقه ی کار در کانادا را دارند می توانند از دسته ی کندین اکسپرینس استفاده کنند.

لایو معرفی روش های مهاجرت به کانادا با حضور سرکار خانم رحیمی

خود اشتغالی یعنی کسی که برای خودش کار می کند. چنین شخصی قطعا خدمات ارایه می دهد، روی پروژه های مختلف کار می کند و در قبال آن پول دریافت می کند ولی تفاوتش با فرد استخدام شده این است که حقوق بگیر نیست. اگر هم برای شخص دیگری کار می کند، پروژه ای کار می کند. منظور از دسته ی هنرمندان برای ویزای خوداشتغالی کلیه ی کسانی ست که فعالیت های فرهنگی انجام می دهند. ورزشکارانی واجد شرایط برای برنامه ی خوداشتغالی تلقی می شوند که در مسابقات بین المللی شرکت کرده باشند.

 

ویزای کار کانادا برای ورزشکاران،‌ هنرمندان و پرستاران

 

میزان سابقه کار: اگرشخص دوسال از پنج سال خود اشتغال بوده است واجد شرایط تلقی می شود.

درصورتی که شخص ورزشکار یک سال در مجموع فعالیت بین المللی داشته باشد، همچنان برای برنامه ی خوداشتغالی مورد قبول است.

مدارک مورد قبول برای برنامه خوداشتغالی: قرارداد کاری برای پروژه های مختلف؛ قرارداد باشگاهی؛ مدارک مبنی بر نوشتن یا ویراستاری کتاب یا اجرای موسیقی در یک کنسرت؛ مشارکت در یک نمایشگاه خطاطی و نقاشی و…؛ حساب بانکی که وجه آن با فعالیت خوداشتغالی همخوانی دارد یا مدارکی دال بر اینکه وجه نقد دریافت کرده است.

حدود هفتاد یا هشتاد درصد نظر افسر پرونده در برنامه ی خوداشتغالی تاثیرگذار است.

محدودیت سنی در برنامه ی خوداشتغالی وجود ندارد ولی دارای امتیاز است.

فرآیند بررسی پرونده ی خوداشتغالی معمولا بین یک سال ونیم تا دو سال و نیم طول می کشد.

در این برنامه افراد واجد شرایط با اقامت دائم وارد کانادا می شود. همسر و فرزندان نیز بالطبع اقامت دائم می گیرند و وارد کانادا می شوند.

در این برنامه شخص متقاضی باید ثابت کند که پس از ورود به کانادا، نیز به خوداشتغالی ادامه خواهد داد. این موضوع از طریق ارائه دادن بیزینس پلن اثبات می شود. البته وقتی شخص در این برنامه با بیزینس پلن وارد کانادا شود، برخلاف برنامه ی کارآفرینی الزامی به اجرای آن بیزینس پلن وجود ندارد و شخص می تواند جای دیگری مشغول به کار شود.

برای شرکت دربرنامه ی خوداشتغالی، شخص متقاضی باید حداقل دارای نمره ی 6 آیلتس باشد.

  • شخص متقاضی در این برنامه، به اندازه ی مخارج زندگی یک ساله در کانادا در حساب خود پول داشته باشد و مدرکی دال بر این امر به افسر نشان دهد. در صورت متاهل بودن به تعداد اعضای خانواده پول در حساب شخص متقاضی یا همسر برای پرداخت هزینه های زندگی به اندازه ی یک سال باشد. مثلا هجده یا نوزده هزار دلار برای یک خانواده ی سه نفره.
  • در این روش مثل روش فدرال هیچ محدودیتی برای محل سکونت متقاضی ( وخانواده اش) وجود ندارد.( برخلاف برنامه ی استانی)

پرستار خانگی: در این روش، افراد متقاضی تحت عنوان پرستار خانگی به کانادا می آیند، یعنی باید از شخص دیگری در کانادا مراقبت کنند. افرادی که تحت مراقبت پرستار خانگی هستند به دو دسته تقسیم می شوند؛ دسته ی اول افراد سالخورده : اشخاصی با سن بالا که توان نگهداری از خود را ندارند. شخصی باید کنار این افراد باشد تا به آن ها غذا و دارو بدهد و آن ها را بیرون ببرد. دسته ی دوم نگهداری از فرزند: به علت اینکه والدین شاغل هستند و شرایط این را ندارند که از فرزند خود مراقب کنند یا فرزند علاقه ای به مهد کودک رفتن ندارد، از پرستار خانگی استفاده می کنند. در این روش شخص باید ثابت کند شرایط نگهداری از فرزند یا فرد سالخورده (پدر یا مادرش) را ندارد. مثلا برای بچه ی نوجوان نمی توان پرستار خانگی گرفت مگر معلولیت یا ناتوانی خاصی داشته باشد.                                                                                                                                                 در صورتی که شخصی که می خواهد پرستار خانگی بگیرد شرایط لازم را احراز کند، باید پیشنهاد شغلی که شامل روزها و ساعات کار پرستار خانگی و حق الزحمه ی اوست، تنظیم کند.                                                                                  اشخاصی که تحصیل کرده ی رشته های روانشناسی، مددکاری، پرستاری، کودکیاری هستند، برای پرستار خانگی شدن مناسب تلقی می شوند. سابقه ی کار این اشخاص باید مرتبط با مددکاری، بهیاری یا پرستاری باشد و حداقل میزان سابقه ی کاری یک سال است.

روش پرستار خانگی بسیار مناسب پرستاران است زیرا اگر پرستاران بخواهند در موسسات بهداشتی درمانی مشغول به کار شوند، لازم است مجوز کار در کانادا را داشته باشند.

در این روش مهاجرت به کانادا ، در ابتدای امر نیازی به داشتن مدرک زبان نیست چون با مجوز کار به کانادا می آیند. ولی نهایتا باید زبان انگلیسی اش در حد 5 و 5.5 آیلتس باشد.

مجوز کاری در این روش دوساله است و به طور اختصاصی به نام خانواده ای صادر می شود که تقاضای پرستار خانگی دادند.

به این دلیل که شخصی که از این طریق، مجوز کار می گیرد، اجازه ندارد جای دیگر و تحت عنوان دیگری مشغول به کار شود.

شخصی که تقاضای پرستار خانگی می دهد، باید امکانات لازم برای اقامت پرستار خانگی مهیا کند (اتاق شخصی یا واحد آپارتمان) و این را به افسر پرونده نشان دهد.

لایو express entry, skilled worker کانادا

در صورتی که پرستار خانگی متاهل باشد، برای همسر می توان اجازه کار بدون محدودیت گرفت تا هر جا که خواست در کانادا مشغول به کار شود. فرزندان زیر 21سال هم می توانند بیایند و از کلیه ی حقوق شهروندی کانادا به جز حق رای برخوردار هستند.

شخصی که از روش پرستار خانگی به کانادا می آید، باید به طور کامل دو سال به عنوان پرستار خانگی برای خانواده ای که قبلا مشخص شده، کار کنند. پس از گذشت این دو سال، شخصی که تحت عنوان پرستار خانگی کار کرده، باید مدرکی مبنی بر این دو سال کار کردن ارائه دهد. سپس می تواند جهت اقامت دائم خود و خانواده اش اقدام کند. همچنین پرستار خانگی طی انجام فرآیند گرفتن اقامت دائم برای خود و خانواده اش، می تواند همچنان در کانادا بماند و به کارش مشغول باشد.

محدودیت سنی در این برنامه ی مهاجرتی وجود ندارد ولی سن بهتر است بالا نباشد و مشکل جسمی یا بیماری خاصی نداشته باشد.

در صورت فوت کردن فرد مسن یا کنار نیامدن او با پرستار خانگی یا هر شرایط سخت و ناخوشایند دیگری، پرستار خانگی می تواند خانواده ای که به فرزند یا فرد سالخورده ی آن خدمات رسانی می کند را عوض کند و درخواست کند مجوز کاری اش به نام خانواده ی جدید صادر شود. فقط تنها شرطی که وجود دارد این ست که در صورتی که در وهله ی اول از شخص سالخورده مراقبت می کرد، نمی تواند از کودک مراقبت کند چون تمامی مدارک مرتبط برای پرستار خانگی به نام شخص سالخورده صادر شده است. عکس این موضوع نیز صادق است.

 

ویزای کار کانادا برای ورزشکاران،‌ هنرمندان و پرستاران

 

پرستار خانگی بیش از پانزده روز طی دو سال کار تعطیلی نمی تواند داشته باشد.

در صورت شاغل شدن همسر پرستار خانگی در کانادا به مدت یک سال و گرفتن مدرک زبان لازم، می توان از طریق کندین اکسپرینس درخواست اقامت دائم کانادا داد. در این صورت متقاضی اصلی تغییر می کند.

پرستار خانگی می تواند از اقوام آن خانواده باشد. محدودیتی برای این امر وجود ندارد البته باید سابقه ی کار و تحصیلات مرتبط داشته باشد.

فرآیند بررسی شدن ویزای پرستار خانگی بین چهار تا شش ماه یا بیشتر طول می کشد.

حقوق پرستار خانگی توسط خانواده و طبق قانون کار بدون کم و کسر پرداخت شود.

پرسش و پاسخ هایی درباره ی مهاجرت به کانادا

بهتر است قبل یا بعد از جستجو برای کار در کانادا، برای ویزای کار کانادا اقدام کرد؟

مقامات مهاجرت کانادا به طور مداوم برنامه ها و سیاست هایی را برای پاسخگویی به نیازهای متغیر بازار کار کانادا تجدید نظر می کنند. مقررات فعلی به وزیر امور اتباع و مهاجرت این اختیار را می دهد که در هر زمان از فرآیند و بدون هیچگونه محافظتی برای برنامه مورد ارزیابی، وضعیت گذرنامه را تنظیم و اصلاح کند. متقاضیان واجد شرایط که تمایل جدی برای اخذ اقامت دائم دارند، تشویق می شوند تا نسبت به تسلیم درخواست (ها) و هزینه های غیر قابل استرداد دولت به موقع اقدام کنند تا در اسرع وقت بررسی پرونده ی مهاجرتی شان شروع شود و